25 kwietnia 2018 r. odbyła się publiczna obrona mojej rozprawy doktorskiej pt. „Przestrzenne kształtowanie prętów ściskanych o maksymalnej nośności wyboczeniowej”, jak się później okazało – wyróżnionej.

Praca dotyczyła optymalizacji stateczności konstrukcji, a jej zasadniczym celem było poszukiwanie takiego kształtu pręta ściskanego, który – przy zachowaniu ustalonej ilości materiału – pozwala uzyskać możliwie największą nośność wyboczeniową. Poszukiwany był zarówno optymalny przebieg osi pręta, jak i zmienność jego przekroju poprzecznego. Badania obejmowały analizy teoretyczne, obliczenia numeryczne metodą elementów skończonych (MES) oraz badania eksperymentalne. Ich wyniki potwierdziły, że odpowiednie kształtowanie geometrii prętów ściskanych może prowadzić do bardzo znacznego zwiększenia ich nośności wyboczeniowej. W analizowanych przypadkach uzyskany wzrost siły krytycznej był niemal dwudziestokrotny. Uzyskane rezultaty mają również wymiar praktyczny. Mogą być wykorzystane wszędzie tam, gdzie celem jest zwiększenie nośności elementu bez zwiększania jego masy, a także w zagadnieniu dualnym – zmniejszeniu masy konstrukcji przy zachowaniu wymaganej nośności wyboczeniowej. Tego rodzaju problemy mają szczególne znaczenie wszędzie tam, gdzie jednocześnie dąży się do wysokiej nośności i minimalizacji masy konstrukcji, m.in. w przemyśle samochodowym, lotniczym i kosmicznym.

Praca nad rozprawą była jednak dla mnie czymś więcej niż tylko rozwiązaniem określonego problemu z zakresu mechaniki konstrukcji. Była doświadczeniem poszukiwania własnej drogi do rozwiązania – od postawienia pytania, poprzez kolejne próby analityczne, obliczenia numeryczne i badania eksperymentalne, aż do uzyskania wyników potwierdzających przyjętą koncepcję. Dlatego szczególnie bliskie są mi słowa George’a Pólyi: „Wielkie odkrycie rozwiązuje zawsze jakiś wielki problem. Wasz problem może być skromny; jeśli jednak zaciekawi on was i pobudzi do czynu wasze zdolności twórcze i jeśli rozwiążecie go własnymi siłami, możecie doznać emocji towarzyszącej napięciu umysłu i triumfowi dokonanego odkrycia”.

Poniżej zamieszczam kilka zdjęć z publicznej obrony rozprawy oraz z późniejszej uroczystej promocji doktorskiej.